Wielki wybuch w konstelacji Camelopardalis to „tylko” narodziny nowego nieba!

Amerykańska Agencja Kosmiczna NASA opublikowała właśnie informację o wielkim wybuchu w konstelacji Camelopardalis, popartą zdjęciami z kosmicznych teleskopów. Naukowcy twierdzą, że jest to największy wybuch od czasu Wielkiego Wybuchu, i że prawdopodobnie jesteśmy świadkami narodzin świata równoległego.
Jednak w tym przypadku musimy zadać sobie pytanie, co rozumiemy przez „świat równoległy”?
Bo w związku z powyższym wybuchem powstają pewne wątpliwości… oraz zaskakujące kolejne potwierdzenie!
Jednak najpierw o wątpliwościach.
Otóż w powszechnym mniemaniu światem równoległym jest inny wszechświat. Taki „bliźniak” naszego wszechświata, lub jak kto woli jego lustrzane odbicie. W stosunku do naszego na ogół w przyszłym, lub przeszłym czasie.
Każdy wszechświat ile by ich nie było, znajduje się w otchłani i w dodatku w tej pustce się przemieszcza. Nie ma takich możliwości, aby wszechświat powstał we wszechświecie. Chyba, że istnieje jeszcze jakiś giga wszechświat, w którym wszechświaty krążą wokół jego środka.
W otchłani nie ma możliwości powstania wielkiego wybuchu, dającego początek wszechświata. O tym jak taki wszechświat powstaje pisałem w artykule: „Wszechświat – dzieło Boga czy wielki wybuch?”
Wielkie wybuchy powstają dopiero w już istniejącym wszechświecie. Który dzieli się na Kosmosy, krążące wokół jego środka. Zaś kosmosy to ogromne skupiska galaktyk, krążących z kolei wokół środka kosmosu.
Zatem kosmosy to takie mniejsze „wszechświaty” we wszechświecie. Zawsze powstają w wyniku wielkiego wybuchu we wszechświecie. Zaobserwowany obecnie wybuch to narodziny nowego kosmosu w naszym wszechświecie. I będzie on, w stosunku do naszego kosmosu w czasie przeszłym.
Żeby lepiej zrozumieć mechanizm doprowadzający do wielkich wybuchów  warto przeczytać kolejny mój artykuł na tym blogu z cyklu: „Zagadki Ziemi: Kiedy zgaśnie Słońce?”
A teraz o zaskakującym kolejnym potwierdzeniu.
Wielki wybuch w konstelacji Camelopardalis to kolejne wydarzenie, od momentu rozpoczęcia przez Pocieszyciela głoszenia Nowej Ewangelii. Potwierdzające, że nauki przekazane mu przez Boga są prawdziwe.
Tym razem potwierdziło się istnienie PIERŚCIENIA CIĘŻKOŚCI, odpowiedzialnego niemal za wszystko co dzieje się w przestrzeni kosmicznej. Otóż wspomniany w informacji NASA wybuch czarnej dziury. Spowodowany został przez wyjście z niej pierścienia ciężkości. Powodem tego zjawiska było przechwycenie przez czarną dziurę zbyt dużej masy na swoją orbitę, np. o kilka galaktyk za dużo. Wówczas masa krążących wokół czarnej dziury galaktyk, stała się większa od masy czarnej dziury. Przez co ich grawitacja odśrodkowa, stała się silniejsza, od działającej dośrodkowo grawitacji czarnej dziury.
Zatem zgodnie z prawem względności grawitacji, nastąpiło wyjście pierścienia ciężkości z czarnej dziury.  Do przestrzeni krążących wokół niej galaktyk.
Wraz z wychodzeniem pierścienia ciężkości w czarnej dziurze zaczęła zmieniać się grawitacja z dośrodkowej na odśrodkową.
W tym momencie muszę polecić kolejny mój artykuł: „Zagadki Ziemi: Czy jądro ziemskie jest super ciężkie?” Gdyż jest tam dokładnie opisane zjawisko pierścienia ciężkości.
Ponieważ materia w czarnej dziurze wiruje wokół osi jej leja. To wraz ze zmianą jej sił grawitacyjnych na odśrodkowe. Z górnej zewnętrznej warstwy leja, gdzie siły odśrodkowe są największe. Zaczęły odrywać się gigantyczne kęsy ciężkiej materii i odlatywać w przestrzeń.
W oderwanych od czarnej dziury fragmentach ciężkiej materii w wyniku spadku wartości ciążenia następował gwałtowny rozpad atomów. Gdyż oderwane kęsy składają się w większości  z atomów o najwyższej liczbie A. W ten sposób owe kęsy zaczęły zamieniać się w małe, ale za to w bardzo aktywne gwiazdy – pulsary.
Dlatego już na kilka lat przed wielkim wybuchem w rejonie czarnej dziury zdecydowanie wzrosło promieniowanie radioaktywne i aktywność fal radiowych. Spowodowane przez rozpadającą się materię nowych gwiazd, których narodziny były inne niż gwiazd tradycyjnych, powstających ze skupisk wodoru.
Pulsary „dość szybko” swoją materię ciężką zamieniają na materię lżejszą i gazową.
I w przypadku gdy nie utworzą sobie układu planetarnego, lub podwójnego układu gwiezdnego. Szybko zamieniają się w czerwone karły, lub całkowicie obumierają. Ciekawostką w tym przypadku jest to, że takie gwiazdy mogą utworzyć układ z trzech gwiazd, a nawet większy.
W drugim przypadku powstawania gwiazd, gdy gwiazdy powstają ze skupiska wodoru jest odwrotnie. Tu materia gazowa zamieniana jest w materię ciężką, jednak dzieje się tak wyłącznie w wierzchniej warstwie gwiazdy.
Powracając do czarnej dziury, to oddalający się od niej pierścień ciężkości. Zamienia się w pierścień ciężkości powstającego kosmosu. Jednak tu pełni już inną rolę, teraz jest pierścieniem ciężkości trzymającym nowy kosmos.
W wyniku zjawiska wychodzenia pierścienia, nowy kosmos gwałtownie się rozszerza, przechwytując wciąż nowe okoliczne galaktyki. W efekcie tego równie gwałtownie wzrasta grawitacja odśrodkowa w czarnej dziurze. I to spowodowało, iż nastąpił w niej bardzo szybki proces rozpadu atomów ciężkich. W wyniku łańcuchowej reakcji doszło do  gigantycznego wybuchu czarnej dziury.
Ciężka materia czarnej dziury zamieniła się w ogromną ławicę gorącego i radioaktywnego pyłu. Oświetlona światłem gwiazd na zdjęciach widoczna w postaci niebieskiej chmury.
Wszystkie układy planetarne w jej zasięgu o ile istniało na nich życie straciły je, a w najlepszym wypadku życie zostało tam katastrofalnie zdziesiątkowane.
Zaś po wybuchu w miejscu czarnej dziury powstała super próżnia. W niej za kilka miliardów lat, powstanie niebo nowego kosmosu z ich nowym bogiem.
Więcej na ten temat w moim artykule: „Jak powstało Niebo i wszystko co w nim jest”. Jest tam opisane na podstawie Ewangelii Judasza, jak Jezus Chrystus tłumaczy Judaszowi, stworzenie naszego Nieba i wszystkiego co w nim jest.
Jednocześnie Jezus mówi jak podzielony jest nasz kosmos na królestwa niebieskie.
I podaje liczbę 360 planet w naszym kosmosie, gdzie aktualnie mieszkają ludzie.
Z pewnością różniący się od nas fizycznie. Na co ma wpływ skład atmosfery ich planet, skład mineralny gruntu, temperatura oraz sposób odżywiania się.

Jedna myśl na temat “Wielki wybuch w konstelacji Camelopardalis to „tylko” narodziny nowego nieba!

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s